Modernong pilosopiya: mga katangian, konsepto at pilosopo

La modernong pilosopiya Nagsisimula ito sa ikalabinlimang siglo nang magsimula ang Makabagong Panahon. Ito ay nananatili hanggang sa ikalabing walong siglo sa pagdating ng Kontemporaryong Panahon.

Batay sa eksperimento, kinukuwestiyon ng modernong pilosopiya ang mga pagpapahalagang nauugnay sa taogayundin ang kaugnayan nito sa kalikasan.

Ang rasyonalismo at empirismo ay nagpapakita ng pagbabagong ito. Ang una ay nauugnay sa katwiran ng tao (tinuturing na extension ng banal na kapangyarihan), at ang huli ay batay sa karanasan.

Makasaysayang konteksto

Ang Late Middle Ages ay batay sa konsepto ng theocentrism (Diyos sa gitna ng mundo) at ang sistemang pyudal, na nagtatapos sa pagdating ng Makabagong Panahon.

Ang bahaging ito pinagsasama-sama ang ilang mga natuklasang siyentipiko (sa larangan ng astronomiya, natural na agham, matematika, pisika, atbp.) na nagbunga ng anthropocentric na pag-iisip (tao sa gitna ng mundo).

Kaya, ang panahong ito ay minarkahan ng rebolusyon ng pilosopikal at siyentipikong kaisipan. Ito ay dahil isinantabi niya ang mga paliwanag sa relihiyon sa medieval at lumikha ng mga bagong pamamaraan ng pagsisiyasat sa siyensya. Ito ay sa ganitong paraan na lalong humihina ang kapangyarihan ng Simbahang Katoliko.

Sa sandaling iyon, ang humanismo ay may sentralisadong tungkulin na nag-aalok ng a pinaka-aktibong posisyon ng tao sa lipunan. Ibig sabihin, bilang isang nilalang na nag-iisip at may higit na kalayaan sa pagpili.

Mayroong ilang mga pagbabago sa kaisipang Europeo sa panahon kung saan sila namumukod-tangi:

  • Ang paglipat mula sa pyudalismo tungo sa kapitalismo;
  • Ang pag-usbong ng burgesya;
  • Ang pagbuo ng mga modernong pambansang estado;
  • Absolutismo
  • Merkantilismo
  • Ang Repormasyong Protestante;
  • Ang mga dakilang nabigasyon;
  • Ang pag-imbento ng press;
  • Ang pagtuklas ng bagong mundo;
  • Ang simula ng kilusang Renaissance.

Pangunahing tampok

Ang Cpangunahing tampok ng modernong pilosopiya Ang mga ito ay batay sa mga sumusunod na konsepto:

  • Antropocentrism at humanismo
  • scientism
  • Pagpapahalaga sa kalikasan.
  • Rasyonalismo (dahilan)
  • Empiricism (mga karanasan)
  • kalayaan at idealismo
  • Renaissance at Enlightenment
  • Sekular (di-relihiyoso) pilosopiya

Nangunguna sa mga modernong pilosopo

Tingnan ang mga pangunahing pilosopo at mga problemang pilosopikal ng Makabagong Panahon:

Michel de Montaigne (1523-1592)

May inspirasyon ng Epicureanism, Stoicism, Humanism, at Skepticism, Si Montaigne ay isang Pranses na pilosopo, manunulat, at humanista.. Nagtrabaho siya sa mga isyu ng tao, moral at pampulitika na kakanyahan.

Siya ang lumikha ng personal na sanaysay ng genre ng teksto nang ilathala niya ang kanyang gawain «sanaysay» Noong 1580.

Niccolò Machiavelli (1469-1527)

Isinasaalang-alang ang "Ama ng modernong kaisipang pampulitikaSi Machiavelli ay isang Italyano na pilosopo at politiko noong panahon ng Renaissance.

Ipinakilala niya ang mga prinsipyong moral at etikal para sa pulitika. Inihiwalay niya ang pulitika sa etika, isang teorya na sinuri sa kanyang pinaka-emblematic na gawain «El prinsipePosthumously na inilathala noong 1532.

Jean Bodin (1530-1596)

Ang pilosopo at hukom ng Pranses, si Bodin ay nag-ambag sa ebolusyon ng modernong kaisipang pampulitika. Ang kanyang "teorya ng banal na karapatan ng mga hari" ay sinuri sa kanyang gawain. «Ang Republika»

Ayon sa kanya, ang kapangyarihang pampulitika ay puro sa isang pigura na kumakatawan sa larawan ng Diyos sa lupa., batay sa mga tuntunin ng monarkiya.

Francis Bacon (1561-1626)

Isang pilosopo at politiko ng Britanya, nakipagtulungan si Bacon sa paglikha ng isang bagong pamamaraang siyentipiko. Samakatuwid, siya ay itinuturing na isa sa mga tagapagtatag ng «induktibong pamamaraan ng siyentipikong pagtatanong» batay sa mga obserbasyon ng mga natural na phenomena.

Gayundin, ipinakilala niya ang "teorya ng idolo" sa kanyang trabaho."Nobyembre Organum Na, ayon sa kanya, ay nagpabago sa pag-iisip ng tao at humadlang sa pagsulong ng agham.

Galileo Galilei (1564-1642)

"Ama ng Makabagong Physics at Science" Si Galileo ay isang Italyano na astronomo, physicist at mathematician..

Nakipagtulungan siya sa ilang siyentipikong pagtuklas sa kanyang panahon. Karamihan ay batay sa heliocentric theory ng Nicolaus Copernicus (umiikot ang mundo sa araw), kaya sumasalungat sa mga dogma na inilantad ng Simbahang Katoliko.

Bilang karagdagan, siya ang lumikha ng "pang-eksperimentong pamamaraan ng matematika", na batay sa pagmamasid sa mga natural na phenomena, mga eksperimento at pagtatasa ng matematika.

Rene Descartes (1596-1650)

Ang Pranses na pilosopo at matematiko na si Descartes ay kinikilala para sa isa sa kanyang tanyag na mga parirala: «Sa tingin ko kaya ako»

Siya ang lumikha ng kaisipang Cartesian, ang sistemang pilosopikal na nagbunga ng makabagong pilosopiya. Ang paksang ito ay nasuri sa kanyang gawain «Ang pagsasalita ng pamamaraan«, Isang philosophical at mathematical treatise, na inilathala noong 1637.

Baruch Espinosa (1632-1677)

Ibinatay ng Dutch philosopher na si Spinoza ang kanyang mga teorya sa radikal na rasyonalismo. Pinuna at nilabanan niya ang mga pamahiin (relihiyoso, pulitikal at pilosopikal) na ayon sa kanya ay ibabatay sa imahinasyon.

Mula dito, ang pilosopo ay naniniwala sa katwiran ng isang transendental at immanent na Diyos na kinilala sa kalikasan, na sinuri sa kanyang gawain. Etika»

Blaise Pascal (1623-1662)

Pranses na pilosopo at matematiko, nag-ambag si Pascal sa mga pag-aaral na ginagabayan ng paghahanap ng katotohanan, na makikita sa trahedya ng tao.

Ayon sa kanya, ang dahilan ay hindi ang perpektong wakas upang ipakita ang pagkakaroon ng Diyos, dahil ang tao ay walang kapangyarihan at limitado sa mga pagpapakita.

Sa kanyang trabaho"Mga iniisip" Inilalahad niya ang kanyang mga pangunahing katanungan tungkol sa pagkakaroon ng isang Diyos batay sa rasyonalismo.

Thomas Hobbes(1588-1679)

English political theorist at pilosopo, hinanap ni Hobbes suriin ang mga sanhi at katangian ng mga bagayIniiwan ang metaphysics. (kakanyahan ng pagiging).

Batay sa mga konsepto ng materyalismo, mekanismo at empirismo, binuo niya ang kanyang teorya. Sa loob nito, ang katotohanan ay ipinaliwanag ng katawan (bagay) at ang mga paggalaw nito (kaalyado sa matematika).

Ang kanyang pinakasikat na gawain ay isang pampulitikang treatise na tinatawag na «Leviatan«(1651), binanggit ang teorya ng» kontratang panlipunan»(Pagkakaroon ng isang soberanya).

John Locke (1632-1704)

Ang fAng pilosopong empiriko ng Ingles na si Locke ay ang nangunguna sa maraming ideyang liberal kaya pinupuna ang monarchical absolutism.

Ayon sa kanya, lahat ng kaalaman ay nagmumula sa karanasan. Samakatuwid, ang pag-iisip ng tao ay ibabatay sa mga ideya ng mga sensasyon at pagmuni-muni kung saan ang isip ay magiging isang "blangko na slate" sa sandali ng kapanganakan.

Samakatuwid, ang mga ideya ay nakukuha sa buong buhay mula sa ating mga karanasan.

David Hume (1711-1776)

Scottish na pilosopo at diplomat Sinundan ni Hume ang linya ng empirismo at pag-aalinlangan. Pinuna niya ang dogmatic rationalism at inductive reasoning, sinuri sa kanyang trabaho «Isang Pagtatanong Tungkol sa Pang-unawa ng Tao»

Sa gawaing ito, ipinagtatanggol niya ang ideya ng pag-unlad ng kaalaman mula sa karanasang pandama, kung saan mahahati ang mga pananaw sa:

  • Mga impression (na nauugnay sa mga pandama);
  • Mga ideya (mga representasyon ng kaisipan na nagreresulta mula sa mga impression).

Montesquieu (1689-1755)

Ang pilosopo at hurado ng French Enlightenment Montesquieu ay isang tagapagtanggol ng demokrasya at isang kritiko ng absolutismo at Katolisismo.

Ang kanyang pinakamalaking teoretikal na kontribusyon ay ang paghihiwalay ng mga kapangyarihan ng Estado sa tatlong kapangyarihan. (kapangyarihang tagapagpaganap, kapangyarihang pambatas at panghukuman). Ang teoryang ito ay nabuo sa kanyang trabaho. Espiritu ng batas Na (1748).

Ayon sa kanya, ang paglalarawang ito ay magpoprotekta sa mga indibidwal na kalayaan habang pinipigilan ang pang-aabuso ng mga namumuno.

Voltaire (1694-1778)

Pranses na pilosopo, makata, manunulat ng dula at mananalaysay Isa siya sa pinakamahalagang nag-iisip ng Enlightenment, isang kilusang batay sa katwiran.

Ipinagtanggol niya ang monarkiya na pinamamahalaan ng isang naliwanagang soberanya at ang kalayaan ng indibidwal na pag-iisip habang pinupuna ang hindi pagpaparaan sa relihiyon at ang klero.

Ayon sa kanya, ang pagkakaroon ng Diyos ay isang panlipunang pangangailangan at, samakatuwid, kung hindi ito makumpirma, kailangan nating mag-imbento nito.

Dennis Diderot (1713-1784)

Pilosopo at encyclopedist ng French Enlightenment, kasama si Jean le Rond D'AAlembert (1717-1783), inorganisa angensiklopedya» Pinagsama-sama ng 33-volume na gawaing ito ang kaalaman mula sa ilang lugar.

Nagkaroon siya ng pakikipagtulungan ng ilang mga palaisip, tulad ng Montesquieu, Voltaire at Rousseau. Ang publikasyong ito ay mahalaga para sa pagpapalawak ng modernong kaisipang burges ng panahon at ang mga mithiin ng Enlightenment.

Rousseau (1712-1778)

Si Jean-Jacques Rousseau ay isang fSwiss sosyal na pilosopo at manunulat at isa sa pinakamahalagang pigura ng kilusang Enlightenment. Siya ay isang tagapagtanggol ng kalayaan at isang kritiko ng rasyonalismo.

Sa larangan ng pilosopiya, sinisiyasat niya ang mga paksa sa mga institusyong panlipunan at pampulitika. Pinagtibay niya ang kabutihan ng tao sa isang estado ng kalikasan. at ang kadahilanan ng katiwalian na nagmula sa lipunan.

Ang kanyang pinakatanyag na mga gawa ay: «Diskurso sa pinagmulan at pundasyon ng hindi pagkakapantay-pantay sa pagitan ng mga lalaki."(1755) at"Kontrata sa lipunan"(1972).

Adam Smith (1723-1790)

Ang pilosopo at ekonomista ng Scottish, si Smith ay ang nangungunang teoretiko ng liberalismo, kaya pinupuna ang sistemang merkantilista.

Ang kanyang pinakasikat na gawain ay «sanaysay tungkol sa yaman ng mga bansa» Dito, itinataguyod niya ang isang ekonomiya batay sa batas ng supply at demand, na magreresulta sa self-regulation ng merkado at, samakatuwid, matugunan ang mga panlipunang pangangailangan.

Immanuel Kant (1724-1804)

Isang napaliwanagan na pilosopo ng Aleman, hinangad ni Kant na ipaliwanag ang mga uri ng paghatol at kaalaman sa pamamagitan ng pagbuo ng isang "kritikal na pagsusuri ng katwiran."

Sa kanyang trabaho"Pagpuna sa dalisay na katwiran” (1781) naglalahad ng dalawang anyo na humahantong sa kaalaman: empirical na kaalaman (el pagkatapos) at dalisay na kaalaman (el walang pagsubok).

Bilang karagdagan sa gawaing ito, ang «Pagsusuri ng Praktikal na Dahilan.«(1788). Sa madaling salita, sa pilosopiyang Kantian, ang kaalaman ay magiging resulta ng pagiging sensitibo at pag-unawa.